فصل چهارم شيعه در عصر خلفا نخستين مرحله از تاريخ سياسى و اجتماعى شيعه با رحلت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله آغاز مىشود و تا شهادت امير المؤمنين عليه السّلام ادامه مىيابد . در آغاز اين دوره مسأله‌ى خلافت و امامت به‌عنوان مهم‌ترين مسأله‌ى سياسى و دينى در دنياى اسلام مطرح گرديد و در پى اختلافاتى كه در اين‌باره پديد آمد شيعه به عنوان گروهى از مسلمانان كه در مسأله‌ى امامت به نصب و نصّ نبوى قايل بودند نمايان شدند . و از سوى ديگر جمعى از مهاجران و انصار كه در سقيفه‌ى بنى ساعده گرد آمده بودند تا در مورد خليفه‌ى پيامبر و پيشواى مسلمانان تصميم‌گيرى كنند ، پس از مجادلات و بحث‌هايى كه ميان آنان درگرفت ، اكثريت آنها با ابو بكر به عنوان خليفه‌ى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و رهبر جامعه‌ى اسلامى بيعت كردند . بدين ترتيب ابو بكر زمام امور مسلمانان را در دست گرفت و دو سال و هفت ماه عهده‌دار اين امر بود . در ابتداى اين دوره امير المؤمنين على عليه السّلام و معتقدان به امامت آن حضرت از